هر انسانى روزى دارد و هر روزى روزىرسان و آنچه را دست تقدير براى انسان نوشته است از بين نخواهد رفت و به او خواهد رسيد . اين در حالى است كه در آيات و روايات ديگر به تلاش و كوشش معتدل و عاقلانه براى تأمين نيازمندىهاى زندگى دعوت شده است تا افراد به اميد اينكه روزى مقدر شده و تقسيم دقيقى براى آن است تن به بيكارى و وادادگى ندهند و دست از تلاش و كوشش باز ندارند ، سربار جامعه نشوند و جامعه را به ركود و عقب‌افتادگى نكشانند . قرآن مجيد مىفرمايد : « « وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى » ؛ اينكه براى انسان چيزى جز ( حاصل ) سعى و كوشش او نيست » . « 1 » در روايت معروفى نيز آمده است : « از كسانى كه دعايشان مستجاب نمىشود كسى است كه سالم و قادر باشد ، در خانه بنشيند و عرضه دارد خدايا به من روزى ده . به او گفته مىشود : مگر به تو دستور تلاش معاش داده نشد ؛ « ثَلَاثَةٌ تُرَدُّ عَلَيْهِمْ دَعَوْتُهُمْ . . . وَرَجُلٌ جَلَسَ فِي بَيْتِهِ وَقَالَ يَا رَبِّ ارْزُقْنِي فَيُقَالُ لَهُ أَ لَمْ أَجْعَلْ لَكَ السَّبِيلَ إِلَى طَلَبِ الرِّزْقِ » . « 2 » * * *

--> ( 1 ) . نجم ، آيهء 39 ( 2 ) . كافى ، ج 2 ، ص 511 ، ح 3